4 december 2009

‘Was lang geleden, maar ik ben dit weekend nog eens een pint gaan pakken. Gezellig bijklesten onder cafékennissen, u weet hoe dat gaat: zowat alle kleine en grote problemen in de wereld passeerden de revue. Relaties, kinderen, politiek, noem maar op. So far, so good. Tot de economische crisis aan de beurt kwam. Een van de aanwezige toogfilosofen, in het dagelijkse leven werkzaam als bediende bij een sociaal secretariaat, vertelde dat uit hun gegevens blijkt dat het vooral de ondernemers en zelfstandigen zijn die op het ogenblik de crisis uitzweten. De medewerkers blijven vaak gespaard. Waarop alle anderen nog net een collectieve “oef” onderdrukten. “En”, voegde ze er fijntjes aan toe, “wij gaan ervan uit dat de crisis wel zal overwaaien.” Alle aanwezigen knikten geruststellend, op één uitzondering na: uw dienaar. Of wat had u gedacht? Ik viel bijna van mijn stoel. Lees de rest van dit artikel ›