Het verhaal speelt zich af in een heel klein dorpje dat van toerisme leeft. Door de economische crisis zijn er echter geen toeristen meer. Iedereen leent bij iedereen om te overleven. Maanden gaan voorbij, ellende troef…komt er eindelijk een toerist aan die een kamer boekt. Hij betaalt met een briefje van 100 $.
De toerist is nauwelijks op zijn kamer dat de hoteluitbater het briefje van 100 $ naar de beenhouwer brengt aan wie hij exact 100 $ verschuldigd is.

De beenhouwer brengt het briefje dadelijk naar de landbouwer die hem het vlees levert.
De landbouwer brengt op zijn beurt het briefje naar de hoer aan wie hij enkele ‘beurten’ verschuldigd is, en de hoer brengt onmiddellijk het briefje naar de hotelbaas die ze niet meer betaalde als ze een kamer per uur nam.

Als ze het briefje op de toog van de receptie legt komt de toerist naar beneden met de melding dat de kamer hem niet aanstaat, dat hij geen ander wilt, neemt het bankbriefje en verdwijnt.
Niets werd uitgegeven, noch verdiend, maar niemand in het dorp heeft nog schulden.
Wordt de huidige economische crisis niet best zo opgelost?

Source: Unknown

Onze verontschuldigingen, dit bericht is alleen beschikbaar in het English.